چند سالی است که عنوان «بیش‌فعالی» خیلی زیاد شنیده می‌شود؛ از برنامه‌های
تلویزیونی گرفته تا جلسه‌های والدین در مدارس و درددل پدر و مادرها با هم.

بیش‌فعالی
همانطور که از اسمش پیداست، یعنی فعال بودن بیش از اندازه. همه مشکل از
آنجا شروع می‌شود که این «اندازه» چقدر هست که بیشتر از آن، اختلال حساب
می‌شود.

زندگی شهرنشینی چقدر سهم دارد؟

در زندگی امروز،
اندازه خانه‌ها با قبل بسیار متفاوت است. پیش از این خانه‌ها بزرگ بودند،
حیاط داشتند و کوچه‌ها هم برای بازی کودکان امن‌تر بودند. امروزه،
خانواده‌ها در خانه‌های اصطلاحا قوطی کبریتی زندگی می‌کنند. خبری از حیاط و
ایوان‌های بزرگ نیست و کوچه‌ها هم مملو از خودروها و موتورسیکلت‌هایی
هستند که می‌توانند خطرساز باشند. به علاوه، دیگر همسایه‌ها همه همدیگر را
نمی‌شناسند و آدم نمی‌داند فرزندش در کوچه با چه چیزهایی ممکن است مواجه
شود. همه این عوامل، باعث شده کودکان در خانه‌های کوچک، سالن‌های کوچک و پر
از وسیله زندانی باشند. آنها باید مراقب قدم‌های خود باشند تا چیزی نشکند و
یا همسایه طبقه پایین آزار نبیند. خلاصه اینکه جایی برای شیطنت‌ها و
جنب‌وجوش‌های معمول بچه‌ها باقی نمانده است.

سهم حال و روز والدین بی‌حوصله و گرفتار

زندگی
امروزی، غیر از کم‌کردن فضای خانه، وقت و حوصله والدین را هم کمتر کرده
است. اغلب والدین، حسابی مشغول و گرفتارند و با هزار و یک موضوع دست‌وپنجه
نرم می‌کنند. انواع و اقسام هزینه‌ها، استرس‌ها، کار، درس، مصاحبه، تحویل
کار به موقع، زمانی که خیلی سریع می‌گذرد و کارهایی که باید دست تنها انجام
دهند، انرژی زیادی از آنها می‌گیرد. در این شرایط، تحمل شیطنت‌های ساده
کودک هم خیلی سخت است و کوچک‌ترین سروصدای او، مانند سروصدای کارناوالی
پرهیاهو به گوش والدین خسته و پراسترس می‌رسد.

برنامه‌های تلویزیونی و سایر رسانه‌ها هم بی‌تأثیر نیستند

بقیه در ادامه مطلب



ادامه مطلب
تاريخ : ۱۳٩۳/٩/٢٩ | ۳:۱٤ ‎ب.ظ | نویسنده : ابوالفضل استواری | نظرات ()

        

‏آیا خلاقیت در کودکان با مغز آنها ارتباط دارد

مطمئنا، یکی از مشکلاتی که پدرومادر در این زمان با آن مواجه هستند، این است که فرزندان باهوشی  تربیت کنند که خلاقیت داشته باشند .بچه هایی که هوش زیادتری دارند ،می توانند دردانشگاه در رشته های خوب درس بخوانند و مدارک  دانشگاهی خوبی داشته باشند

 با وجود تغییرات چشمگیر در دروس فعلی مدارس و فراهم بودن امکانات آموزشی و در دسترس بودن انواع فناوری ها برای افزایش هوش و خلاقیت کودکان، هنوز والدین نمی دانند چگونه می توانند فرزندی خلاق تربیت کنند.

 

نمی دانند که خلاقیت را می توان از چه سنی پرورش داد و چقدر با هوش کودک مرتبط است. هرچند پاسخ به این سوالات در یک مطلب نمی گنجد، اما درباره پرورش تفکر خلاق در کودک که اصلی ترین گام در پرورش خلاقیت است، پای صحبت های یکی از کارشناسان نشستیم.
تفکر خلاق
اگر بخواهیم تفکر خلاق را معنا کنیم، باید بگوییم که وقتی از مجموعه اطلاعات و داده ها یک فکر جدید و نو ارائه شود، تفکر خلاق حاصل شده است. در واقع مجموعه ای از افکار رها شده که به تنهایی ثمری ندارد یا کیفیت بالایی ندارد، به اشکال جدیدی تبدیل می شود که نتیجه بخش و مفید است.دکترپیمان هاشمیان، فوق تخصص روان پزشکی کودک و نوجوان و استادیار دانشگاه علوم پزشکی مشهد، با بیان این نکته به خراسان، می گوید: تمامی اختراعات، حاصل تفکر خلاق است یعنی فکر جدیدی که در یک مجموعه به تولید شیء جدیدی منجر شده است.

 

گاهی تفکر خلاق به نوآوری منجر می شود؛ یعنی از داده ها و مصالح موجود استفاده جدیدی می شود. برای داشتن تفکر خلاق به زمینه هایی نیاز است. طبیعی است که هر کودکی با سطحی از هوش، توانمندی، استعداد و علاقه به دنیا می آید و شیوه پرورش تفکر خلاق در کودکان متفاوت است اما می توان زمینه های بروز تفکر خلاق را در کودکان فراهم کرد.

۵ سالگی، اوج تفکر خلاق
از آن جا که کودکان پیش از ۵ سالگی توجه و تمرکز کمتری دارند، رشد خلاقیت در بیشتر کودکان از ۵ سالگی به بعد آغاز می شود اما هستند کودکان خلاقی که از ۲ سالگی کارهای خلاقانه انجام می دهند و البته هوش بالاتری نسبت به همسالان خود دارند. بنابراین والدین از ۵ سالگی به بعد با اتخاذ شیوه های متعدد می توانند امیدوار باشند که خلاقیت در کودکشان پرورش پیدا کند. برخلاف تصور بسیاری از والدین درباره این که برای افزایش خلاقیت کودک نیاز به سرمایه گذاری مالی وجود دارد، در این راستا فقط لازم است کودک درباره اشیای موجود در محیط پیرامون خود اطلاعات کافی داشته باشد و اجازه یابد آن چه کنجکاوی اش را تحریک کرده است، در اختیار داشته باشد. سپس والدین می توانند نحوه استفاده های متنوع از یک شیء را به او آموزش دهند.

 

او باید بتواند از یک اسباب بازی به اشکال مختلف استفاده کند و با یک فکر رها شده و آزاد با اسباب بازی های خود بازی کند، گاهی لازم است والدین چگونگی کار با اشیا را به کودک نشان دهند و از او سوالاتی درباره سایر کاربردهای آن بپرسند. دکترهاشمیان با اشاره به این که کار با کاردستی یا لگو در بروز خلاقیت کودکان نقش مهمی دارد، تاکید می کند: همراهی با بازی کودکان در این سن بسیار مهم است.

 

والدین می توانند در ساخت اشکال هندسی به کودک کمک کنند یا از او بخواهند درباره آن چه ساخته است یک داستان بگوید یا یک داستان برای او تعریف کنند و بخواهند آن را طبق علاقه خود تغییر دهد.نقاشی کردن هم یکی از بهترین راه های افزایش خلاقیت کودکان است؛ تشویق کودکان به نقاشی کردن، در شکل گیری نوع جدیدی از طرز تفکر درباره محیط پیرامون و ترسیم آن چه در ذهن دارند، بسیار موثر است. استفاده از هنرهای تجسمی، پازل، جداول ترسیمی هم بسیار سودمند است.

تخیل و خلاقیت
خوب است بدانید کودکان از ۳ تا ۵ سالگی خیال پرداز می شوند و قوه تخیل خود را به کار می گیرند. بعضی از والدین در مواجهه با خیال پردازی کودکان نگران می شوند در صورتی که این امر در فرآیند رشد و تکامل کودک کاملا طبیعی است. بنابراین بهتر است تخیلاتی را که کودک به زبان می آورد، گوش کنند و با طرح سوالاتی تفکر و عمل کودک را تقویت کنند.

 

در این صورت کودک همیشه یک مدل بازی نمی کند، نقاشی نمی کشد و شکل درست نمی کند، در موارد بسیاری والدینی که از بی حوصلگی، کسالت و بی انگیزه بودن کودکان خود گلایه می کنند، در واقع نتیجه بی توجهی خود را نسبت به تخیلات کودک می بینند. اگر والدین درباره تخیلات کودک به موقع وارد عمل شوند و او را تشویق به اجرای کارهای خلاقانه و ایده هایی که دارد بکنند، کودک خود راه حل هایی برای پر کردن وقتش پیدا می کند.
حل تعارض با تفکر خلاق
در موارد بسیاری حل تعارضات کودک در درون خانواده با تفکر خلاق امکان پذیر است. این فوق تخصص روان پزشکی کودک و نوجوان با بیان این که با ارائه تصاویر و نقاشی های ناقص به کودکی که در خانواده مورد غفلت یا آزار روانی قرار گرفته است می توان به وی کمک کرد، توضیح می دهد: تکمیل نقاشی و گفتن داستان درباره آن توسط کودک به تفکر خلاق در وی می انجامد و کودک می تواند آن چه را باعث رنجش وی شده است به طور غیرمستقیم بیان کند. این شیوه یکی از بهترین شیوه های درمانی کودکان آسیب دیده و دچار تعارض است. در واقع کارشناسان با رشد تفکر خلاق در کودک، تلاش می کنند کودک خلاقانه با تعارض هایی که با آن مواجه بوده است، روبه رو شود و آن را پشت سر بگذارد.

زمینه های پرورش تفکر خلاق
همان طور که ذکر شد همه کودکان با توانمندی، هوش و قریحه به دنیا می آیند و قابلیت خلاق بودن را دارند اما این والدین هستند که گاه با غفلت و جدی نگرفتن موضوع مانع از بروز آن می شوند. رشد اعتماد به نفس کودک، تشویق به داشتن پشتکار و اراده، افزایش انگیزه کودک، بروز ثبات هیجانی، تعیین اهداف، ریسک پذیری مناسب، قابلیت انعطاف پذیری و تلاش برای افزایش توجه، تمرکز و هوش کودک از جمله راهکارهایی است که کودک برای افزایش خلاقیت به آن نیاز دارد.

 

گاهی والدین نمی دانند تمرکز و توجه تا چه اندازه در بروز خلاقیت موثر است و فقط موفقیت را نشانه خلاق بودن می دانند در صورتی که یک کودک خلاق حتی در شکست ها، خلاقانه رفتار می کند و می داند چگونه با آن کنار بیاید. یکی از بهترین راه ها برای افزایش خلاقیت کودک این است که او بتواند برای حل یک مشکل یا روبه رو شدن با یک وضعیت خاص، ایده جدیدی را مطرح کند بتواند راه های متفاوتی را نام ببرد و بداند هر راه به کجا منتهی می شود و پیامد هر یک چیست. چنین کودکی با رو به رو شدن با یک وضعیت بغرنج، موضوع را تمام شده تلقی نمی کند و می تواند راهکارهای متفاوتی ارائه کند.

یک راهکار عملی
اگر می خواهید تفکر خلاق در کودکتان پرورش یابد، از ۲ تا ۵ سالگی پاسخ سوالات کودک را به تمامی ارائه نکنید و اجازه بدهید خودش درباره پاسخ ها فکر کند. این کار باعث می شود کودک فکر کند و به یک پاسخ واحد قانع نشود. نکته این جاست که در بیشتر موارد کودکان راه حل ها و پاسخ های بسیار خوب و مناسبی ارائه می دهند. بنابراین سعی نکنید جواب سوالات کودک را بلافاصله و با شرح جزئیات ارائه دهید.

 

لازم است پس از ابراز خلاقیت کودک، وی را ارزیابی کنید زیرا هوش هیجانی و هوش عملی نقش موثری در بروز خلاقیت کارآمد دارد. گاهی ممکن است کودک خلاق باشد اما دست به کارهای خطرناک بزند. بنابراین کودک باید پس از بروز خلاقیت، افکار خود را پیاده کند و ارزیابی شود تا والدین مطمئن شوند که کودک دست به کارهای خطرناک نمی زند.‏

 

  مطمئنا، یکی از مشکلاتی که پدرومادر در این زمان با آن مواجه هستند، این
است که فرزندان باهوشی  تربیت کنند که خلاقیت داشته باشند .بچه هایی که هوش
زیادتری دارند ،می توانند دردانشگاه در رشته های خوب درس بخوانند و مدارک
دانشگاهی خوبی داشته باشند

  با وجود تغییرات چشمگیر در دروس فعلی
مدارس و فراهم بودن امکانات آموزشی و در دسترس بودن انواع فناوری ها برای
افزایش هوش و خلاقیت کودکان، هنوز والدین نمی دانند چگونه می توانند فرزندی
خلاق تربیت کنند.

 

نمی دانند که خلاقیت را می توان از چه
سنی پرورش داد و چقدر با هوش کودک مرتبط است. هرچند پاسخ به این سوالات در
یک مطلب نمی گنجد، اما درباره پرورش تفکر خلاق در کودک که اصلی ترین گام در
پرورش خلاقیت است، پای صحبت های یکی از کارشناسان نشستیم.
تفکر خلاق

اگر بخواهیم تفکر خلاق را معنا کنیم، باید بگوییم که وقتی از مجموعه
اطلاعات و داده ها یک فکر جدید و نو ارائه شود، تفکر خلاق حاصل شده است. در
واقع مجموعه ای از افکار رها شده که به تنهایی ثمری ندارد یا کیفیت بالایی
ندارد، به اشکال جدیدی تبدیل می شود که نتیجه بخش و مفید است.دکترپیمان
هاشمیان، فوق تخصص روان پزشکی کودک و نوجوان و استادیار دانشگاه علوم پزشکی
مشهد، با بیان این نکته به خراسان، می گوید: تمامی اختراعات، حاصل تفکر
خلاق است یعنی فکر جدیدی که در یک مجموعه به تولید شیء جدیدی منجر شده است.

 

گاهی تفکر خلاق به نوآوری منجر می شود؛ یعنی از داده ها و مصالح موجود
استفاده جدیدی می شود. برای داشتن تفکر خلاق به زمینه هایی نیاز است. طبیعی
است که هر کودکی با سطحی از هوش، توانمندی، استعداد و علاقه به دنیا می
آید و شیوه پرورش تفکر خلاق در کودکان متفاوت است اما می توان زمینه های
بروز تفکر خلاق را در کودکان فراهم کرد.

۵ سالگی، اوج تفکر خلاق

از آن جا که کودکان پیش از ۵ سالگی توجه و تمرکز کمتری دارند، رشد خلاقیت
در بیشتر کودکان از ۵ سالگی به بعد آغاز می شود اما هستند کودکان خلاقی که
از ۲ سالگی کارهای خلاقانه انجام می دهند و البته هوش بالاتری نسبت به
همسالان خود دارند. بنابراین والدین از ۵ سالگی به بعد با اتخاذ شیوه های
متعدد می توانند امیدوار باشند که خلاقیت در کودکشان پرورش پیدا کند.
برخلاف تصور بسیاری از والدین درباره این که برای افزایش خلاقیت کودک نیاز
به سرمایه گذاری مالی وجود دارد، در این راستا فقط لازم است کودک درباره
اشیای موجود در محیط پیرامون خود اطلاعات کافی داشته باشد و اجازه یابد آن
چه کنجکاوی اش را تحریک کرده است، در اختیار داشته باشد. سپس والدین می
توانند نحوه استفاده های متنوع از یک شیء را به او آموزش دهند.

بقیه در ادامه مطلب

 



ادامه مطلب
تاريخ : ۱۳٩۳/٩/۱۸ | ٤:٢۸ ‎ب.ظ | نویسنده : ابوالفضل استواری | نظرات ()

 

        

 

  پدر و مادر در تربیت و آموزش فرزندان خود نقش مهم و سرنوشت سازی را ایفا می کنند. مادران به دلیل اینکه مدت زمان بیشتری را به نسبت پدران در منزل حضور داشته و کنار فرزندان هستند، نقش بیشتری را به نسبت پدران بازی می کنند. مطالعات محققان دانشگاه میشیگان نشان می دهد که تحصیلات مادران می تواند تاثیر به سزایی را در موفقیت فرزندان و همینطور کسب مدارج دانشگاهی آنها ایفا کند.
 
مادر تحصیلکرده نه تنها نقش مضاعفی را در تشویق فرزندان در فراگیری دروس دارد بلکه می تواند یادگیری دروس مختلف را برای فرزندانش تسهیل کند. "ساندرا تانگ"، یکی از روانشناسانی است که در تیم تحقیقاتی دانشگاه میشیگان حضور داشته، وی در این رابطه می گوید:"در این مطالعه، کودکان مختلفی را مورد بررسی قرار دادیم. کودکانی که مادران تحصیلکرده ای داشته اند در دروسی مانند ریاضی و قرائت متون نسبت به سایرین موفق تر بوده و در رتبه بالاتری نسبت به کودکانی قرار گرفتند که مادرانشان تحصیلات آکادمیک نداشتند."
 
از سوی دیگر، فرزندانی که مادرانشان تحصیلات آکادمیکشان را پس از به دنیا آمدن آنها ادامه می دهند نسبت به سایر فرزندانی که مادرانشان در گذشته تحصیلات خود را انجام داده اند، موفق تر هستند. زیرا فرزندان نیز با دیدن تلاش و کوشش مادرانشان ترغیب به تحصیل می شوند و انگیزه مضاعفی پیدا می کنند.



تاريخ : ۱۳٩۳/٩/٩ | ۳:۱٢ ‎ب.ظ | نویسنده : ابوالفضل استواری | نظرات ()