ورزش برای تمام سنین دارای فواید بسیاری است. کودکان نیز از این قاعده مستثنی نیستند. ورزش در کودک باعث تقویت حواس پنج گانه و هچنین افزایش هوش و یادگیری او می شود. اما این ورزش ها چگونه است؟ کودکان علاقه ی زیادی به رنگ های شاد دارند پس باید در ورزشی که برای آنها انتخاب می کنید حتما از رنگ شاد استفاده کنید. 

باید فعالیت‌های ورزشی را که برای آنها انتخاب می‌کنید به گونه‌ای باشند که نوزاد هر چه بهتر محیط نزدیک خود را بشناسد و سپس به تدریج موفق به کشف دنیاهای دورتر شود.کنجکاوی نوزاد در این سن بسیار طبیعی است و مادامی که والدین در حین انجام هر نوع فعالیت در کنار او باشند،خطری متوجه او نخواهد بود.فعالیت‌های بسیاری وجود دارد که در کنار بازی یک جلسه آموزشی هم محسوب می‌شود.در این مطلب ما بعضی فعالیت‌های ساده برای نوزاد را به شما معرفی می‌کنیم: 

ورزش صدا 

این فعالیتی است که بسیاری از والدین آن را انجام می‌دهند بدون آن که بدانند این کار چقدر برای کودک مفید است.بسیاری از والدین هنگام عوض کردن پوشک،حمام یا بازی با کودک خود حرف می‌زنند.این کار به کودک کمک می‌کند تا بفهمد این صدا از دهان فردی – پدر یا مادر- خارج می‌شود علاوه بر این می‌توانید پیوسته اسم او را صدا کنید،در ابتدا او به صدای شما پاسخی نمی‌دهد اما رفته رفته هر گاه او را صدا کنید عکس‌العملی از او خواهید دید.فعالیتی که شما می‌توانید در این رابطه انجام دهید این است که سعی کنید هر گاه کسی اسم نوزاد شما را صدا می‌زند،او را به سمت صدا برگردانید.این فعالیت باعث تحریک و پرورش حس شنوایی کودک می‌شود. 

ورزش بینایی 

چند اسباب بازی با رنگ‌های جذاب برای بازی کودک بخرید متوجه خواهید شد،هر گاه، کودک با این اسباب بازی‌های رنگارنگ بازی می‌کند لبخند می‌زند یا به نوعی احساس رضایت خود را نشان می‌دهد.برای تقویت حس بینایی،کتاب‌های مخصوص نوزادان، با رنگ‌های شاد بخرید. هنگام لباس پوشیدن،چند دست لباس در رنگ‌های مختلف جلوی کودک بگذارید،اجازه دهید خودش رنگ دلخواهش را انتخاب کند و حتما همان لباس را بپوشد.این روشی است که کودک به وسیله آن رنگ‌ها را می‌شناسد. 

ورزش دهانی 

امروزه در بسیاری از کودکان،رشد بسیار سریع‌تر از گذشته است و شما می‌توانید در تولد یک سالگی، یک یا ۲ دندان در دهان کودک مشاهده کنید.طی مرحله رشد دندان و جوانه زدن آن در لثه،لثه‌ها خارش زیادی دارند از این رو کودک هر آنچه در نزدیک دست خود می‌یابد فورا برای مالیدن به لثه و رفع خارش به دهان می‌برد.در این سن سعی کنید اسباب بازی‌هایی را که برای این کار در بازار وجود دارد،برای کودک بخرید چون جویدن باعث قوی شدن ماهیچه‌های آرواره و لثه‌های کودک می‌شود.علاوه بر این می‌توانید غذا‌های مناسب کودک با مزه‌های مختلف به کودک بدهید تا او طعم همه چیز را امتحان کند. 

ورزش لمسی 

این فعالیت شامل لمس انواع مختلف اسباب بازی‌ها توسط کودک است.کودک با این روش تفاوت بین سطوح سخت، نرم و پنبه‌ای را در می‌یابد. در این مرحله برای تقویت عضلات پا و گردن نوزاد می‌توانید به نرمی پاهای کودک را خم و راست کنید یا به آرامی اسباب بازی محبوبش را جلوی چشمانش تکان دهید به نحوی که کودک گردنش را به آرامی با تکان دست شما حرکت دهد. 

ورزش بویایی 

این سن برای درک تفاوت بوهای مختلف توسط نوزاد کمی زود است،اما با این‌حال شما می‌توانید برای تحریک این حس در نوزاد از پوست پرتقال و وانیل یا غذا و سوپی که کودک می‌خورد استفاده کنید.این فعالیت‌ها باید به طریقی انجام گیرد که برای کودک لذت بخش و نوعی بازی باشد و به محض این که دریافتید کودک دیگر توجهی به این فعالیت‌ها ندارد باید آن را متوقف کنید.



تاريخ : ۱۳٩۳/٤/٢۳ | ۱٢:٥٥ ‎ب.ظ | نویسنده : ابوالفضل استواری | نظرات ()
1381042 دلیل ترس کودکان از آب چیست؟

با رسیدن تابستان بسیاری از کودکان همراه با خانوده شان به دریاها می روند و در این میان شنا نیز می کنند. اما معمولا بسیاری از کودکان از شنا کردن می ترسند و حاضر نیستند پا در آب بگذارند. در ادامه به بررسی این موضوع می پردازیم.

مادر پریسیلیا کوچولوی دو و نیم ساله، که حیران و سرگشته شده است، مشکلش را این طور بیان می‌کند: «او خیلی از آب می‌ترسد، چه از آب استخر، چه از آب دریا، حتی در حمام هم فقط تا زمانی آرام است که آب با صورتش تماس پیدا نکرده است.»

همۀ بچه ها از آب لذت نمی‌برند
در بیشتر مواقع، آب برای اکثر افراد به معنای لذت و سرخوشی است.
فرو رفتن در آب حمام پوست نوزاد را تحریک می‌کند و باعث احساس خوشایندی برایش می‌شود که این حس خوشایند را با لبخند یا غان و غون کردن، ابراز می‌کند.

با این حال، به نظر نمی‌رسد که همۀ نوزادان از این وضعیت لذت ببرند و احساس شادی کنند، برخی از نوزادان با اولین تماس انگشت پای شان با آب خیلی سریع به شما می‌فهمانند که از آب خوششان نمی‌آید.

برخی روان شناسان اعتقاد دارند که این ترس زودرس از آب ناشی از آزردگی روحی خاصی هنگام تولد است؛ پارگی کیسۀ آمنیوتیک می‌تواند عامل بروز شرایط بسیار پر استرس و نگران کننده برای نوزاد بشود و این موضوع در حافظه اش بماند.

 برای مأنوس شدن با آب، راه حل آموزش است
گاهی اوقات، برخی از پدر و مادرها از فرزندشان تعجب می‌کنند، اصولاً نوزاد از چهار ماهگی می‌تواند در آب شنا کند، یا در دو سالگی مانند یک ماهی در آب حرکت می‌‌کند، اما همین نوزاد در تابستان، از لب استخر و یا خصوصاٌ دریا عقب عقب برود.

در واقع، خو گرفتن با آب هم یک آموزش است، دقیقاً مثل زمانی که شما می‌خواهید دیگر از پوشک برای نوزادتان استفاده نکنید و به او آموزش می‌دهید. اغلب بچه ها دوره های مهم و عمدۀ آموزشی را پشت سر می‌گذراند.

شرایط برای شنا در دریا واقعی تر است، زمانی که کودک بزرگتر شده، می‌تواند از حرکت موج ها، سر و صدا و عظمت دریا آگاه شود، و همین موضوع ممکن است او را بترساند.

چرا برخی از بچه ها از آب می‌ترسند؟
از لحاظ تئوری، کودک تا قبل از 4 ماه ترس را احساس نمی‌کند.
بعد از این سن، چندین علت برای ترس از آب وجود دارد. هر کودک ماجرای خاص و دلایل خاص خودش را برای ترس از آب دارد.
یک خاطرۀ بد:ممکن است او تجربه های ناخوشایندی از آب داشته باشد.
بدون اینکه خودش بداند، کودک آن تجربۀ ناخوشایند را در حافظه اش نگه داشته و هر بار که موقعیت جدیدی برای تماس با آب برایش ایجاد می‌شود، این خاطرۀ ناخوشایند زنده می‌شود و او را می‌ترساند.
برای مثال، ممکن است زمانی که خیلی کوچک بوده، وارد آب خیلی داغ شده باشد، یا یک فنجان نوشیدنی خیلی داغ نوشیده باشد، شاید هم زمانی که سرش را داخل آب فرومی‌برد، عفونت گوش شرایط دردناکی را برایش ایجاد کند.تجربه ای ناخوشایند در مدرسه:
ممکن است که ترس از آب دیرتر و به طور ناگهانی بروز پیدا کند، شاید یک روز که از استخر مدرسۀ بیرون می‌آید، بد خلق و ناراحت باشد.
شاید توسط یکی دیگر از بچه ها به داخل آب پرتاب شده باشد، شاید سرش را زیر آب نگه داشته باشند یا به زور مجبورش کرده باشند که به درون استخر شیرجه بزند.

 

حتی ممکن است دیگران او را در آب مورد تمسخر قرار داده باشند.
آب شبیه به کابوس است:
در برخی زمان های رشدش، خصوصاٌ از دو سالگی به بعد، ممکن است ترس کودک از آب دریا شروع شود، خصوصاً اگر آب دریا را قورت داده باشد.

بنابراین او قربانی تخیل طغیان کننده اش است، در واقع او برای تفاوت قائل شدن میان واقعیت و تخیل دچار مشکل شده است.
در این مثال می‌توانیم نمونۀ لودویک را ذکر کنیم، پسر بچۀ شش ساله ای که هر بار از حمام وحشت می‌کند زیرا تصور می‌کند که سیفون حمام او را به داخل خواهد کشید.

یک بیماری روانی:
گاهی اوقات، خصوصاً اگر کودک از قبل هیچ ترسی نداشته است، ترس از آب به طور ناگهانی مانند یک بیماری داخلی بدون هیچ ارتباط خاصی با آب ایجاد می‌شود.

دلایل این ترس را باید در محیط زندگی (اساس کشی، تولد یک خواهر یا برادر، جدایی والدین و…) جستجو کرد یا خیلی سریع یک برنامۀ آموزشی دیگر (مثلاً آموزش راه رفتن و…) برای او ترتیب داد.

ترس از آب از یکی از والدین:
این یکی از دلایل شایع ترس از آب در بین کودکان است، زیرا بسیاری از بزرگترها (طبق آمارها یک چهارم افراد بزرگسال) خودشان از آب می‌ترسند.
بنابراین ممکن است یکی از والدین، حتی بدون اینکه ترسش را ابراز کند، این احساس را به فرزندش منتقل کرده باشد.

آب هراسی یا هیدروفوبی:
برخی از افراد از آب و برخی دیگر از عنکبوت یا مار می‌ترسند ، حتی ممکن است قبلاً این حشرات را ندیده باشند.
بنابراین، این ترس یک فوبی واقعی است، یعنی یک ترس بی دلیل، که ممکن است هیچ ربطی به خاطرۀ ناخوشایندی از آب نداشته باشد.

بقیه در ادامه مطلب



ادامه مطلب
تاريخ : ۱۳٩۳/٤/٩ | ٧:۱٩ ‎ب.ظ | نویسنده : ابوالفضل استواری | نظرات ()